تفسير : محرمات بر يهود در آيات قبل ، حيوانات حرام ، منحصر به چهار چيز شمرده شده بود اما در اين آيات اشاره به قسمتى از محرمات بر يهود مىكند تا روشن شود ، كه احكام مجهول و خرافى بت پرستان نه با آئين اسلام سازگار است و نه با آئين يهود ، ( و نه با آئين مسيح كه معمولا در احكامش از آئين يهود پيروى مىكند ) . تازه در اين آيات تصريح شده كه اين قسمت از محرمات بر يهود نيز جنبه مجازات و كيفر داشته و اگر مرتكب جنايات و خلافكاريهايى نمىشدند ، اين امور نيز بر آنها حرام نمىشد ، بنا بر اين جا دارد از بت پرستان سؤال شود اين احكام ساختگى را از كجا آورديد ؟ ! لذا نخست مىگويد : « بر يهوديان ، هر حيوان ناخندارى را حرام كرديم » ( * ( وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ ) * ) . « ظفر » ( بر وزن شتر ) در اصل به معنى « ناخن » مىباشد ، ولى به سم حيوانهاى سمدار ( آنها كه همچون اسب ، سمهايى دارند كه شكاف ندارد نه مانند گوسفند و گاو كه داراى سم شكافته مىباشند ) نيز اطلاق شده زيرا سمهاى آنها شبيه ناخن است ، و نيز به پاى شتر كه نوك پاى او يكپارچه است و شكافى ندارد گفته‌اند . بنا بر اين از آيه فوق چنين استفاده مىشود كه تمام حيواناتى كه « سم چاك » نيستند اعم از چهارپايان يا پرندگان ، بر يهود تحريم شده بود . از « سفر لاويان » تورات كنونى فصل 11 نيز همين معنى اجمالا استفاده مىشود آنجا كه مىگويد : « از ميان بهائم ، هر سم چاكدارى كه تمام شكاف و نشخوار كننده باشد بخوريد ، اما از نشخوار كنندگان سمچاكان اينها را نخوريد ، شتر را با وجودى